Dag 10 Neiden - Moermansk - bos

Gepubliceerd op 15 juni 2019 om 21:49

Vandaag is de dag dat we in colonne Rusland in gaan rijden. Team 111#OffCourse voorop omdat zij de langzaamste auto hebben en een bakkie. Team 63 #AdventureHunters en team 04 #E&E daar achter en wij sluiten de rij met de snelste wagen en ook een bakkie om met de koplopers te overleggen.
 
Omdat we gedoe verwachten rondom de Russische grenssteden we vandaag maar eens vroeg op. Rond 8:00 uit de tent en voor 9:00 in de auto. Het vizier gaat eerst op Kirkeness, de laatste Noorse stad waarna we echt richting de Russische grens rijden. De grenspost komt in zicht waarna een korte paspoortcontrole volgt. We mogen er door met alle 4 de teams!
Een paar honderd meter later blijkt dat dat iets te voorbarig was. Dat was de grenscontrole om Noorwegen uit te komen. We zitten dan in een soort niemandsland tussen Noorwegen en Rusland in.
 
Er volgen dan 2 nutteloze paspoortcontrole voordat we allemaal de auto uit moeten om stapels formulieren in te vullen. Halverwege de paspoortcontrole kom ik erachter dat ik mijn stevige mes nog in mijn zak heb zitten. Dat snel even weggegeven aan een team dat nog in de rij stond die hem even snel in de auto legden. Zo kan ik toch zorgeloos door de douane heen. Een uurtje later hebben we alle formulieren ingevuld en begint de volgende fase: het compleet leeghalen en controleren van de auto. In elk bakje en zakje wordt gekeken en van elk pilletje moeten we vertellen waarvoor het is. Gelukkig is de biervoorraad afgeschermd door een paar radlers, dus ook die controle komen we gal strijk door. Een uur of twee nadat we aan kwamen bij de Noorse kant van de grens rijden we uiteindelijk Rusland in.
 
Omdat we toch nog even moeten wachten op de andere teams zetten we de auto na Een paar km aan de kanten beginnen we lekker een potje espresso te zetten. Net als we alle twee ons bakkie op hebben komen de andere teams ook aan en kunnen we onze marsformatie weer innemen.
 
Het volgende doel is Moermansk, de grootste Arctische stad ter wereld. Vanaf de grens van Rusland is dat zo’n 200 km die we rijden door een sterk gemilitariseerd gebied. Kilometers lange hekken, vaak dubbel en soms zelfs driedubbel uitgevoerd met verroest prikkeldraad scheidt de weg van de militaire bases en het oefenterrein. Russische dorpjes en steden zijn in tegenstelling tot de Scandinavische tegenhangers troosteloos, grijs en verwaarloosd. Mensen wonen in betonnen legbatterijen zonder enige kleur of afwerking. Het landschap ligt bezaaid met afval, van lege Vodkaflessen tot complete auto’s die, nadat ze door hun hoeven waren gezakt door hun voormalige eigenaren zijn achter gelaten om tot roest te vergaan.
 
Moermansk is dus de eerste Russische stad die we in rijden. Waar de wegen tot noch toe erg goed waren houdt dat nu op. Binnen de stad zien de wegen eruit zoals je je dat voorstelt van Russische wegen. Compleet versleten, vol met gaten die al dan niet zijn opgevuld met bakstenen. Moermansk zelf is al niet beter. De woonblokken zijn aandachtsloos opgetrokken betonnen kolossen zonder enige vorm van kleur. De Russen zelf zien er al net zo troosteloos en grijs uit. De basisuitdrukking van de rus is serieus en treurig. Er zijn wel wat mooie gebouwen in Moermansk, maar die lijken allemaal veel ouder te zijn dan de rest van de stad. 
 
Dwars door de stad zoeken we zondertomtom onze weg naar het immense Alyosha Monument. Dat is een immens standbeeld van een soldaat ter nagedachtenis aan de ‘Defenders of the Sovjet Arctic during the Great Patriotic War’ (Zo noemen de Russen de tweede wereldoorlog). Vanaf het standbeeld heb je een mooi uitzicht over Moermansk. Hoewel, mooi…… je kunt in ieder geval goed over de stad uitkijken. 
 
Wat vooral opvalt als je door deze stad rijdt is dat er niemand verantwoordelijk is of lijkt te zijn voor de openbare ruimte. Alle plekken tussen de woonblokken en andere gebouwen in zijn vies, rommelig en niet-onderhouden. De gemeente besteedt alleen tijd en geld aan het onderhoud van monumenten en andere officiële plekken. De rest van de stad wordt aan zijn lot over gelaten. Wel ‘werken' er Russen op straat om met een schep wat afval voor zich uit te duwen of die ongeïnteresseerd met een kwast wat stoepranden zwart-wit kwatten, Maar van enige progressie konden we ze een uur later, toen we op de weg terug waren niet betrappen.
 
Vanaf het standbeeld ontdekten we het doel van de opdracht van vandaag, de nucleaire ijsbreker ‘Lenin'. In colonne vertrokken we weer door de stad om onze teamfoto’s bij het schip te maken. 
 
Na een lunch van koude quiche uit een russisch eettentje zetten we dan echt koers naar het zuiden. Het doel is om ergens in het bossen en merengebied een uurtje of 2 onder Moermansk te gaan wildkamperen. Dat is nog best een zoektocht want het eerste meertje dat we bedacht hadden lang onze de rook van een energiecentrale. Letterlijk onder de rook. Het was daar zo vies en ver bevuild dat er werkelijk 10 km  Na de centrale nog geen boom meer groeide.
 
Een uurtje later vonden we dan een prachtig plekje aan een bospaadje vlak bij weer een idyllisch meertje. In eerste instantie willen we ons kampement midden op de weg op zetten, maar we bedenken ons gelukkig want een paar minuten nadat we helemaal gesetteld zijn komen er twee Russische auto’s uit het bos opdoemen. De weg is dus toch drukker bereden dan we dachten. 
De derde auto stopt en begint met handen en voeten een gesprek met ons. We laten de route zien die we op de auto bij houden en na een gesprek met horten en stoten nodigt hij Thido uit om in zijn auto mee te gaan. Samen met Ryan van team Offcourse stap ik in en het blijkt de bedoeling dat er met de Lada Niva door het bos gecrossed wordt. Een kwartier lang volle bak racen met tot 60 km/h door het bos heen op een vreselijke kuilenweg met mega rotsen en plassen tot een halve meter diep.
 
Een geweldige ervaring  dat te doen terwijl de eigenaar van de auto je nog aan het opjutten is om nog harder en roekelozer te gaan rijden. Ryan rijdt de wagen weer terug naar het tentenkamp waar we op z’n Russisch sigaretten, wodka en bier uitwisselen. Meteen kunnen we de wodka en aardappelen challenge uitvoeren, weerpuntenvoor de rally!
 
Na alle sterke verhalen en filmpjes te hebben uitgewisseld steken we weer een kampvuurtje aan en wordt er weer tot diep in de klaarlichte nacht gekletst.

«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.